Έλαιον θέλω και ου θυσίαν
Κι εμείς που θυσιαστήκαμε;
Κι εμείς που δε λαδώσαμε;
Showing posts with label Ντίνος Χριστιανόπουλος. Show all posts
Showing posts with label Ντίνος Χριστιανόπουλος. Show all posts
Ήδη
Μια γυναίκα στο δρόμο
Μαλώνει το παιδάκι της
«Δε θα πάμε σπίτι;
Θα σε κρεμάσω ανάποδα»
Γύρισα κι είδα το μικρό:
Ήτανε ήδη κρεμασμένο.
Μαλώνει το παιδάκι της
«Δε θα πάμε σπίτι;
Θα σε κρεμάσω ανάποδα»
Γύρισα κι είδα το μικρό:
Ήτανε ήδη κρεμασμένο.
Χόρταση
Το γατί μου
Δε χορταίνει μόνο με χάδια
Θέλει και φαΐ.
Το κορμί μου
Δε χορταίνει μόνο με φαΐ
Θέλει και χάδια.
Δε χορταίνει μόνο με χάδια
Θέλει και φαΐ.
Το κορμί μου
Δε χορταίνει μόνο με φαΐ
Θέλει και χάδια.
Οι Τσαλακωμένοι
Όταν σε περιμένω και δεν έρχεσαι,
Ο νους μου πάει στους τσαλακωμένους,
Σ' αυτούς που ώρες στέκονται σε μία ουρά,
Έξω από μια πόρτα ή μπροστά σ' έναν υπάλληλο,
Κι εκλιπαρούν με μια αίτηση στο χέρι
Για μια υπογραφή, για μια ψευτοσύνταξη.
Όταν σε περιμένω και δεν έρχεσαι,
Γίνομαι ένα με τους τσαλακωμένους.
Ο νους μου πάει στους τσαλακωμένους,
Σ' αυτούς που ώρες στέκονται σε μία ουρά,
Έξω από μια πόρτα ή μπροστά σ' έναν υπάλληλο,
Κι εκλιπαρούν με μια αίτηση στο χέρι
Για μια υπογραφή, για μια ψευτοσύνταξη.
Όταν σε περιμένω και δεν έρχεσαι,
Γίνομαι ένα με τους τσαλακωμένους.
Τι Να Τα Κάνω Τα Τραγούδια Σας
Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας
Ποτέ δε λένε την αλήθεια
Ο κόσμος υποφέρει και πονά
Κι εσείς τα ίδια παραμύθια.
Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας
Είναι πολύ ζαχαρωμένα
Ταιριάζουν σε σοκολατόπαιδα
Μα δεν ταιριάζουνε για μένα.
Ποτέ δε λένε την αλήθεια
Ο κόσμος υποφέρει και πονά
Κι εσείς τα ίδια παραμύθια.
Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας
Είναι πολύ ζαχαρωμένα
Ταιριάζουν σε σοκολατόπαιδα
Μα δεν ταιριάζουνε για μένα.
Ενός Λεπτού Σιγή
Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας
Κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,
Έναν ώμο ν' ακουμπάτε την πίκρα σας,
Ένα κορμί να υπερασπίζεται την έξαψή σας,
Κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,
Έστω και μια φορά;
Είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή
Για τους απεγνωσμένους;
Κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,
Έναν ώμο ν' ακουμπάτε την πίκρα σας,
Ένα κορμί να υπερασπίζεται την έξαψή σας,
Κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,
Έστω και μια φορά;
Είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή
Για τους απεγνωσμένους;
Subscribe to:
Posts (Atom)